News

Wcześniactwo: wpływ na dorosłe życie

· Marcin Goliat · 3 min czytania
Wcześniactwo: wpływ na dorosłe życie

Urodziłeś się przed terminem? Wtedy to, co działo się w pierwszych tygodniach twojego życia, może mieć znaczenie jeszcze po latach. 17 listopada obchodzimy Światowy Dzień Wcześniaka. Neonatolog z Lublina, dr Monika Wójtowicz-Marzec, przypomina przy tej okazji, że wcześniactwo nie kończy się wraz z wypisem ze szpitala.

Wcześniak to nie rzadkość

Według danych GUS około 7 proc. dzieci w Polsce rodzi się przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży. O skrajnym wcześniactwie mówimy, gdy poród następuje przed 28. tygodniem. W lubelskim szpitalu klinicznym na ponad tysiąc porodów rocznie około stu dzieci to wcześniaki, a 50-60 z nich potrzebuje intensywnej terapii.

Powód jest prosty: narządy takiego dziecka nie są jeszcze gotowe do pracy poza organizmem mamy. Najczęstszy kłopot to oddychanie, bo płuca są niedojrzałe. U części maluchów rozwija się później przewlekła choroba płuc (dysplazja oskrzelowo-płucna). Wcześniaki łatwiej łapią też zakażenia, bo ich układ odpornościowy dopiero się kształtuje. U najmniejszych bywa, że nie zamyka się naczynie, które służy dziecku przed narodzinami (przewód Botalla). Jeśli obciąża serce i płuca, trzeba je leczyć. Dochodzą jeszcze zaburzenia czucia i percepcji oraz czasem potrzeba pomocy neurologopedy, bo w pierwszych tygodniach dzieci są karmione przez zgłębnik, co podrażnia gardło i jamę ustną.

Ślad na całe życie

Najważniejsze dla dorosłych: lekarka zwraca uwagę, że wcześniactwo zwiększa ryzyko wielu schorzeń w dorosłym życiu. Chodzi przede wszystkim o serce, naczynia i metabolizm, czyli nadciśnienie, chorobę wieńcową, zawały, udary i cukrzycę. Wymienia też insulinooporność (organizm słabiej reaguje na insulinę), astmę, zaburzenia neurologiczne, w tym ze spektrum autyzmu, oraz depresję. Im bardziej skrajny wcześniak, tym więcej możliwych obciążeń.

Zastrzeżenie: to wypowiedź eksperta o ryzyku, a nie wyrok. Zwiększone ryzyko nie znaczy, że każdy były wcześniak zachoruje.

Co możesz z tym zrobić

Po pierwsze, sprawdź, czy sam jesteś wcześniakiem. Zapytaj rodziców, w którym tygodniu się urodziłeś. Wielu dorosłych w ogóle tego nie wie. Po drugie, jeśli odpowiedź brzmi „tak”, powiedz o tym lekarzowi rodzinnemu. To dobry powód, by regularnie sprawdzać ciśnienie, cholesterol i poziom cukru we krwi.

Po trzecie, codzienne nawyki mają tu większe znaczenie, niż się wydaje. Ruch, niepalenie, wysypianie się i jedzenie, które nie rozregulowuje cukru, to rozsądne zabezpieczenie przed tymi chorobami u każdego, a u osób z wyższym ryzykiem tym bardziej warto o nie zadbać. Jeśli jesteś rodzicem wcześniaka, trzymaj się zaleceń kontrolnych, bo część problemów, na przykład z mową czy czuciem, widać dopiero z czasem.

Jest też dobra wiadomość. Dzięki postępowi medycyny i doświadczeniu lekarzy udaje się ratować coraz mniejsze dzieci. W Lublinie przeżyła dziewczynka, która urodziła się w 25. tygodniu i ważyła zaledwie 450 g. Na oddziale są też bliźniacy, którzy po porodzie ważyli 870 i 1400 g. Jeden oddycha już samodzielnie, drugi z pomocą aparatury, a lekarze mówią, że z dnia na dzień jest z nimi coraz lepiej.

Źródło: źródło (https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C115960%2Cneonatolog-wczesniaki-z-wiekszym-ryzykiem-schorzen-w-doroslym-zyciu.html)

Materiał informacyjny, nie stanowi porady medycznej.

Przeczytaj też