63-letnia Amerykanka April Nading przez 30 dni codziennie wykonywała zwis na drążku, żeby odciążyć kręgosłup. Women’s Health opisuje efekty: rzadsze mrowienie w nodze, większą ruchomość barku i dłuższy czas zwisu. To relacja jednej osoby, bez grupy kontrolnej, a nie badanie naukowe.
Co zauważyła po miesiącu
Od prawie roku męczyło ją mrowienie w nodze i palcach stóp, związane z problemem z krążkami międzykręgowymi, a pomysł zwisów podsunął jej chiropraktyk. Po miesiącu mrowienie jest rzadsze i słabsze, ale nie zniknęło całkowicie. Ustąpiło też lekkie „ukłucie” w barku i łokciu oraz dyskomfort w dolnej części pleców po jodze. Trener Andy Vincent tłumaczy w tekście, że zwis pozwala kręgosłupowi lekko się wydłużyć pod wpływem grawitacji, co potencjalnie zmniejsza nacisk na kręgi i krążki. To hipoteza, a nie udowodniony efekt. Bark zyskuje, bo zwis stawia go w pozycji uniesienia ramion, w której rzadko się znajduje w codziennym życiu.
Wyraźniejszy efekt to siła. Zwis angażuje górną część pleców i mięśnie brzucha, a chwyt Nading zauważalnie się poprawił: na początku potrzebowała rękawiczek, po miesiącu wytrzymywała bez nich 90 sekund. Ma też bardziej zarysowane ramiona i odciski na dłoniach, a przechodzenie po drabinkach na placu zabaw jest dla niej łatwiejsze.
Jak wykonać zwis
Chwyt jest nachwytem, dłonie na szerokość barków lub nieco szerzej. Nie skacze się na drążek, tylko ustawia tak, by po prostu unieść stopy z podłoża lub stopnia, bez rozhuśtania. Przy wydechu napina się brzuch i pośladki, podwija miednicę i rozluźnia barki, a żebra trzyma „w dół”, żeby nie wyginać pleców. Lekkie kołysanie jest normalne. Zwisać trzeba, dopóki barki i szyja nie zaczną się nadmiernie napinać.
Osoby z drętwieniem, bólem promieniującym do nogi albo chorobami barków lub kręgosłupa powinny przed próbą omówić ćwiczenie z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Źródło: https://www.womenshealthmag.com/fitness/a74091828/dead-hang-challenge-benefits/
Materiał informacyjny, nie stanowi porady medycznej.
