Skąd bierze się podatność na schizofrenię czy chorobę afektywną dwubiegunową? Część odpowiedzi może leżeć w mózgu, zanim jeszcze się urodzisz. Amerykańscy naukowcy stworzyli szczegółową mapę rozwoju jednej z głębokich struktur ludzkiego mózgu, od połowy ciąży do niemowlęctwa. Wskazuje ona, które komórki mogą być najbardziej wrażliwe na odziedziczone ryzyko takich chorób.
Spis treści
Mapa mózgu, którego nie da się zbadać u dorosłych
Badacze z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) oraz uczelni w San Francisco i San Diego skupili się na jądrach podstawy. To głęboko położone struktury mózgu, które odpowiadają za ruch, nawyki, odczuwanie nagrody i regulację zachowania. Ich zaburzenia wiążą się m.in. z chorobą Parkinsona, uzależnieniami, nerwicą natręctw i schizofrenią.
Problem w tym, że komórki tych struktur powstają w tymczasowych obszarach płodowego mózgu, które znikają mniej więcej w okolicach porodu. U dorosłych nie da się więc obejrzeć ich początków. Zespół przeanalizował tkankę z dziewięciu rozwijających się ludzkich mózgów, od połowy ciąży do siódmego miesiąca życia. Z uwzględnieniem wcześniejszych danych w analizie znalazło się prawie 287 tysięcy komórek.
Użyto metody, która sprawdza nie tylko to, jakie geny są włączone, ale też jak DNA jest „oznaczone” chemicznie i jak fizycznie zwija się w jądrze komórki. Od tego zależy, kiedy i gdzie dany gen zaczyna działać.
Co zobaczyli naukowcy
Różne grupy komórek dojrzewają według różnych harmonogramów. Jedne były w dużej mierze „gotowe” już w połowie ciąży, inne wciąż produkowały niedojrzałe neurony w niemowlęctwie. Wyróżniły się tzw. neurony projekcyjne, czyli główne komórki wysyłające sygnały z jąder podstawy do reszty mózgu. Dojrzewały zgodnie i w jednej fali, a ślady ich aktywności elektrycznej pojawiły się już w połowie ciąży. Badacze sugerują, że biorą więc udział w układaniu połączeń w mózgu na długo przed narodzinami.
Po urodzeniu mapa pokazała też przebudowę DNA w komórkach, które tworzą osłonki wokół włókien nerwowych. Ta zmiana okazała się przejściowa.
Najgłośniejszy wniosek dotyczy chorób psychicznych. Gdy naukowcy nałożyli na mapę warianty genów powiązane z ryzykiem schizofrenii i choroby dwubiegunowej, okazało się, że właśnie te rozwijające się neurony projekcyjne mają wyjątkowo dużo takich wariantów. Najsilniejszy związek dotyczył schizofrenii.
Czego z tego nie wynika
Badano zdrową, typowo rozwijającą się tkankę, nie próbki od chorych. Autorzy podkreślają, że to nie dowód, iż te neurony powodują schizofrenię. Mapa zawęża tylko, w jakich komórkach i w jakim okresie rozwoju odziedziczone warianty mogą zaburzać budowanie obwodów mózgu. To także narzędzie dla innych badaczy, którzy będą porównywać z nią mózgi chorych i modele chorób.
Co to zmienia dla ciebie dziś? Niewiele, bo to badanie podstawowe, a nie wskazówka, co zjeść czy jak spać. Warto jednak zapamiętać jedno: geny to tylko część układanki, a wspomniane warianty ryzyka są często spotykane i nie przesądzają o chorobie. Jeśli w twojej rodzinie występowały choroby psychiczne i coś cię niepokoi, porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub psychiatrą. Wczesna pomoc zwykle ułatwia leczenie. Na leki czy testy oparte na tej mapie trzeba jeszcze poczekać, ale taka wiedza jest pierwszym krokiem do ich powstania.
Źródło: źródło (https://neurosciencenews.com/neurodevelopment-brain-mapping-schizophrenia-32411/)
Materiał informacyjny, nie stanowi porady medycznej.





